Od Nijalii cd historii Kinaja

Chwile milczałam. Nie wiedziałam co mam zrobić. Z jednej strony nie chciałam narażać tego wilka na niebezpieczeństwo, ale z drugiej bardzo chciałam wiedzieć co jest na końcu podziemnego korytarza. W końcu ciekawość wygrała.
- Dobrze, ale tylko kawałek... - powiedziałam i wskoczyłam do środka. - Dosyć tu ciemno... - szepnęłam.
- Jak w każdej dziurze... - uśmiechnął się po czym wszedł w ciemny korytarz. - Choć, za rogiem już nie będzie ciemno! Są tu grzyby fluorescencyjne! - krzyknął po chwili.
- Już idę! - odpowiedziałam i wbiegłam w ciemność. Po chwili znalazłam się w całkiem dobrze oświetlonej grocie. Było tam naprawdę ładnie, jednak nie mogłam jakoś przestać się martwić. Czułam, że ktoś nas obserwuję.
- Mówiłem, że będzie fajnie! - zawołał Kinaj, a echo rozniosło jego słowa na wszystkie korytarze. - Tak właściwie to co robiłaś o tej godzinie w lesie? - spytał, gdy echo ucichło.
- Jestem nocną strażniczką... - odpowiedziałam.
- I boisz się ciemności? - uśmiechnął się.
- Nie boje się ciemności... To znaczy... nie każdej.

< Kinaj?>

Od Nijalii cd historii Chion'a

Spojrzałam na basiora dużymi oczami. Nie mogłam uwierzyć w to co zrobił. Zrobiłam dwa kroki w tył i spytałam:
- Umiesz to kontrolować?
- Kontrolować..? Nie jestem pewny czy to dobre słowo...
- Ale przecież.... Udało ci się zatrzymać ten sopel... - powiedziałam.
- Ten może tak, ale nie jestem pewny czy będziesz mieć tyle szczęścia następnym razem... Idź już....
- Proszę porozmawiaj ze mną... Mam tyle pytań... Nie musisz się o mnie martwić... A nawet jeśli coś mi się stanie to nikt nie będzie płakał... Bo tak jak ty... unikam innych... Choć też chciałabym móc się z kimś zaprzyjaźnić... - westchnęłam. - Wybacz... Nie chcę cię do niczego zmuszać. Odejdę teraz... Ale jeśli jednak będziesz chciał pogadać to... Zazwyczaj kręcę się tu w okolicy... - powiedziałam i wskoczyłam pomiędzy drzewa.

< Chion?>

Od Nijalii cd historii Kinaja

Spojrzałam zdziwiona, na lekko kiwającego się basiora.
- Wy... wybacz musiałeś mnie z kimś pomylić... Nic ci nie jest? - spytałam. Basior potrząsnął głową i powoli wstał. Chwile się chwiał po czym zmrużył oczy i zaczął mi się przypatrywać...
- Zdawało mi się... - zaczął, jednak nie dokończył. - Witaj jestem Kinaj... A ty? - dodał po chwili.
- Nazywam się Nijalii. - odpowiedziałam cicho.
- Miło mi cię poznać. - uśmiechnął się i wyciągnął do mnie łapę. Zrobiłam kilka kroków wstecz. Basior cofnął łapę. - Nie musisz się mnie bać... Nie ugryzę cię.
- Nie... nie o to mi chodzi... Po prostu... Ja mogłabym ci coś zrobić... - spuściłam głowę. - Na pewno nic ci nie jest? - chciałam jakoś zakończyć temat.
- Spokojnie! Obrywałem już gorzej... Wiesz strasznie mi kogoś przypominasz...
- Jakąś... ,,Natsume'' tak? Wybacz ale raczej nikogo takiego nie znałam, ani nie znam...

<Kinaj?>

Od Nijalii cd historii Chiona

Spojrzałam na basiora. Zauważyłam, że ziemia pod nim zamarza. Podeszłam bliżej.
- Mówiłem ci, żebyś sobie poszła... - burknął i zrobił kilka kroków do przodu. Tam gdzie stawał
ziemię skuwał lód.
- Jej... - wydusiłam.
- Na co się tak patrzysz? - warknął. - Z resztą nie ważne skoro ty nie idziesz to ja sobie pójdę. - dodał.
- Nie! Czekaj... Spójrz... - zdjęłam rękawiczkę i dotknęłam ziemi, zmieniła się ona w kawałek kryształu przypominający lód...

< Chion?>

Od Nijali cd historii Chion'a

Wcześnie rano wstałam i wyszłam z jaskini. Chciałam trochę się podszkolić w panowaniu nad moimi zdolnościami... Niestety nic mi nie wychodziło... Nie potrafiłam zapanować nad swoją mocą i w ostateczności ucierpiały 4 małe papużki siedzące na drzewie...



Założyłam na łapy moje rękawiczki i odbiegłam. Było mi szkoda biednych zwierzątek... Efekt mojej mocy był nieodwracalny... Zamyślona wpadłam prosto na jakiegoś wilka...
- Przepraszam... - powiedziałam przecierając oczy.
- Nie ma za co... Możesz już sobie iść? - odpowiedział.
- Nie wiedziałam, że ci przeszkadzam... Chwila... Ty jesteś ten nowy... Chion tak? - spytałam.
- Tak... A teraz możesz zostawić mnie w spokoju. Jestem zajęty...

< Chion?>

Od Nijalii do...

Przechadzałam się po jakimś lesie. Był bardzo gęsty. Co chwilę zaplątywałam lub zahaczałam o jakieś rośliny lub korzenie... W końcu przedzieranie się przez ten las zaczęło mnie męczyć... Chciałam się cofnąć, gdy coś błysnęło zza drzewami... Z trudem udało mi się tam dojść... Odsunęłam chaszcze i zobaczyłam mały błyszczący kwiat...

Wyglądał jakby był wykonany z drogocennych kamieni... Jednak czułam bijącą od niego potężną magię... Przyglądałam się roślinę przez dłuższą chwilę... Nie wiedziałam czy mam go zabrać, czy zostawić... Wyciągnęłam łapę w jego stronę, by go dotknąć jednak ktoś powiedział:
- Dobrze radzę. Nie rób tego...
- H... halo? Kto tu jest?

< Ktoś dokończy?>