Od Keiichi'ego cd historii Mell

Ruszyłem za głosem Mel. Po chwili znalazłem ją przy jeziorze.
- Jesteś cała? - Zapytałem.
Wadera skinęła twierdząco głową po czym zapytała:
- A ty?
Popatrzyłem na prawy bok i lewą tylną łapę.
- Nie bardzo... Mam zwichniętą łapę i głęboką ranę na boku.
Wadera zrobiła minę jakby co najmniej zobaczyła ducha po czym nakazała:
- Odpocznij, a ja poszukam wyjścia.
Posłusznie wykonałem polecenie wadery...

~~ kilkanaście minut później ~~

- Znalazłam wyjście, ale nie wiem czy dasz radę wspiąć się na skały...
Spojrzałem w oczy Mel.
- Idź! Idź sama! Lepiej będzie, gdy umrę ja niż my dwoje... - Spuscilem wzrok.

<Mell?>

Od Keiichi'ego cd histori Scarlet Kathie

Szliśmy na północ. Po godzinie dotarliśmy na miejsce.
- Ładnie tu. - Mruknąłem.
- Nawet ładnie. - Przytalnęła Scarlet patrząc na "sufit" jaskini.
Moją uwagę przyciągnęło dziwne mignięcie w skale.
Podszedłem bliżej.
- Co to jest? - Usłyszałem głos Scarlet.
- Wygląda jak scyzoryk, ale... sam by tu nie przyszedł. - Odparlem. - Muszą tu być ludzie.

<Scarlet?>

Od Keiichi'ego cd historii Scarlett Kethie

Przez chwilę patrzę na waderę z "pokerface'em", a ta wciąż krzyczy jak opętana.
- Już sobie poszli. - Mówię wychylając głowę z dziury.
- N-na pewno? - Pyta.
Kiwam twierdząco głową i opuszczam dziurę. Po chwili pomagam wyjść z niej waderze.
- Keiichi jestem. - Przedstawiamy się z uśmiechem.
- Scarlett, Skarlett Kathie. - Odpowiada również z uśmiechem.

<Scarlett?>

Od Keiichi'ego

Wcześnie rano wyszedłem z jaskini i udałem się na polowanie.
Przemierzyłem 1,5 km nim znalazłem jakieś dzikie sarny...
Upatrzywszy słabego osobnika zacząłem się do niego skradać.
Po kilku krokach zamierzałem skoczyć, ale w chwili wybicia ktoś rzucił się na mnie.

<Ktoo mnie atakuje? Haha>

Od Keiichi'ego cd historii Vuko

Gdy dotarłem ma miejsce ujrzałem przed grobowcem czwórkę wilków.
Schowałem się w krzakach i z uwagą obserwowałem poczynania straży
"Nie przedrę się przez nich..." - pomyślałem
Postanowiłem użyć mocy. Stałem się niewidzialny i ostrożnie przemknąłem do wnętrza piramidy.
W środku również roiło się od straży. Zrobiwszy kilka kroków przez korytarz moja moc zaczęła słabnąć aż całkowicie się "wyczerpała". Zdziwiona straż patrzyła się na mnie, a ja w szaleńczym biegu szukałem Vuko.
- Keii! - Usłyszałem zza pozlacanaych drzwi.
Otworzyłem je po czym wbiegłem do środka.

<Vuko?>

Od Keiichi'ego cd historii Vuko

Popatrzyłem zdumiony na basiora po czym mruknąłem:
- Poczekaj tu, zaraz wrócę.
Ruszyłem w kierunku smoka cały czas myśląc o Vuko - coś mi w nim nie pasowało...
Byłem już na wyciągnięcie łapy od smoka. Zatrzymałem się i z wielką uwagą wpatrywałem się w jego ślepia.
Smok zaczynał się uspokajać.
- Spokojnie malutki. - szepnęłem kładąc łapę na jego pysku.
Spojrzałem na jego skrzydło, w którym utknęła połowa strzały i bardzo ostrożnie wyjąłem ją ze skrzydła.
Smok momentalnie wzbiły się w powietrze, a zaraz po tym do moich uszu dotarł czyjś głos:
- Keii! Piramida Sharv'e, szybko!
- Zaraz, zaraz... Vuko jest w Piramidzie Sharv'e! - wrzasnąłem do siebie.
Bez zastanowienia pobiegłem w stronę Piramidy...
"Mam nadzieję, że nie będzie za późno." - pomyślałem i momentalnie zacząłem biec szybciej...

<Vuko?>

Od Keiichi'ego cd historii Vuko

Odskoczyliśmy na bok.
- A temu co? - mruknąłem zniesmaczony wrzaskami smoka.
Rozglądnąłem się dookoła szukając Vuko.
Dostrzegłem go leżącego pod drzewem...
- Nie powinniśmy mu pomóc? - zapytałem kierując wzrok na smoka.

<Vuko?>

Od Keiichi'ego cd historii Vuko

Odskoczyliśmy na bok.
- A temu co? - mruknąłem zniesmaczony wrzaskami smoka.
Rozglądnąłem się dookoła szukając Vuko.
Dostrzegłem go leżącego pod drzrwem...
- Nie powinniśmy mu pomóc? - zapytałem kierując wzrok na smoka.

<Vuko?>

Od Keiichi'ego cd historii Vuko

- Eemm... Narazie to się próbuje odnaleźć w terenach, tak że... - wydukałem.
- Oprowadzić Cię? - zapytał z błyskiem w oku - to było dziwne, ale pod wpływem impulsu zgodziłem się.

< Vuko? >

Od Keiichi'ego

Pierwszy dzień w watasze zapowiadał się wprost idealnie - mimo iż niedługo miała nastać zima pogoda wcale tago nie okazywała.
Wyszedłem z jaskini i poszedłem zwiedzać tereny watahy.
Idąc w stronę Lasu Ke'rei natknąłem się na jakiegoś wilka...
Podszedłem bliżej.
- Cześć, Keiichi jestem. - rzekłem z szerokim uśmiechem.

<Dokończy ktoś?>