- Nie przepraszaj... Mnie też ponosiło jak Ty umarłaś... Jakoś sobie poradzimy... - wydukałem.
- Ale jak? - zasmuciła się Ifus
- Na razie nie wiem, ale na pewno damy radę... - powiedziałem.
- Nie wiem co o tym myśleć... - zastanawiała się.
- Ifus nasza miłość przetrwa wszystko... Pamiętasz? Na zawsze razem? Tak? - zachęcałem ją
- No w sumie to tak... Ale proszę wymyśl coś, nie chcę żyć z miłością mojego życia i nawet nie móc jej dotknąć... - prosiła.
- Hmm... Już wiem przeniosę się do świata zmarłych i skontaktuję się z moją matką... I zobaczymy co powie... Co o tym myślisz? - zaproponowałem
< Ifus? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz